Anna Dutch Caviar

Allereerst mijn nederige excuses voor de (te) lange radiostilte op mijn blog.
Maar… ik heb niet stilgezeten en er ligt dus wat inhaalwerk op de plank. Blijft natuurlijk het feit dat ik niet wekelijks een blikje kaviaar nuttig. Hoe lekker ik het ook vind, ik hoef er niet dagelijks mee te ontbijten!

Okey! We zijn er dus weer en deze keer met iets wat hoog op mijn kaviaar bucket list stond. Anna kaviaar! Voluit: “Anna Dutch Caviar“. Onze eigen Nederlandse kaviaar! Als het goed spul is, dan is dat iets waar we best blij mee mogen zijn. Ik ben niet erg chauvinistisch ingesteld, maar stiekem toch wel een beetje. Ik vind het persoonlijk bijzonder dat we in ons pietepeuterige kikkerlandje een steurkwekerij hebben. En meer dan dat…een die goede kaviaar levert.

Graag bezoek ik ze snel, maar dat is er helaas nog niet van gekomen. Ook iets wat op mijn kaviaar bucket list staat! Gaat gebeuren! Mijn kersverse Hanos pas bood uitkomst, hier verkopen ze Anna kaviaar. Een 2e Paasdag diner met mijn schoonouders was een goede gelegenheid, dus naar de Hanos en 50 gram Anna Gold gehaald.

De kaviaar wordt daar keurig in een geschikte koeling bewaard en het blikje werd (op verzoek) met veel ijs in een plastic bak meegegeven.

annagoldHey? een nieuw etiket? Wel strak, maar niet spannend. Ik ben er in ieder geval niet weg van. Mist wat klasse en wat mij betreft geen verbetering. Jammer, het oog wil ook wat. CITES label…helemaal okey! We hebben hier kaviaar van de Acipenser Gueldenstaedtii (de Russische steur, dus Oscietra) in Nederland gekweekt gescoord. Vermeldenswaardig: geen borax (E285) toegevoegd. Uiteraard wel zout, maar er is niet aangegeven hoeveel.

annagold3
Mooie staalgrijze, naar groene eitjes (de foto is niet al te best). Niet groot, maar okey. 2+mm, ik had de “Gold” iets groter verwacht. Mooie glans en bijna geen “breuk”. Stevige eitjes, goede structuur. De smaak is bijzonder goed. Fris, vers, licht zilt, redelijk nootachtig, de zee. Zeer smaakvol. Klasse kaviaar wat mij betreft.

annagold2Geserveerd in een Ghzel porseleinen server met wat ijs. Blinis met (naar keuze) boter of crème fraîche. Ik geef de voorkeur aan boter, maar dat is persoonlijk.

Ik ben erg onder de indruk van deze kaviaar…heel puur. Zeker voor herhaling vatbaar en wat bonuspunten voor een product van eigen bodem. Als ik iets te klagen heb, dan is het de maat van de eitjes. Ik had ze een tikje groter verwacht, maar de smaak is voortreffelijk en daar gaat het tenslotte om.

Nu nog een keer bij ze langs. Snel hoop ik!

Voetnoot: Ik ben een beetje in verwarring. Voorheen was het “Anna Royal Dutch Caviar” nu is het “Anna Dutch Caviar”. Het royal is dus verdwenen. Wie weet een kleine aanvaring met het koningshuis, of een eigen keuze. Niet spannend. Op het nieuwe label staat ook een nieuw web adres (annadutch.nl), maar dit adres werkt (nog) niet.
Ik houd u op de hoogte!

Update (25 juni): We zijn er uit! De nieuwe website van Anna doet het. 

Zoals veel in kaviaar-land…een beetje verwarring. Wat voorheen “Silver” was is nu “Gold”…en wat “Gold” was is nu “Royal”. Vandaar dat ik de eitjes van de Gold aan de kleine kant vond. Strakke nieuwe website, maar met wat weinig informatie, jammer.

Ik heb geen mening over “Cosmetic” kaviaar. Wat vrouwen op hun gezicht (laten) smeren was en is een raadsel voor mij, dus daar ga ik mij verder niet in verdiepen.

steurpetit

 

Gevulde eieren met kaviaar

Wie kent ze niet? Gevulde eieren met een mousse en daarop een schep (haring) kuit. Ze komen bijna standaard op een door de visboer geleverde “luxe” schaal. Weinig enerverend wat mij betreft.

Dus maar eens aan de slag gegaan en een poging gewaagd om de gevulde eieren naar een hoger plan te tillen.

Ingrediënten:
2 eieren
50 gram gezouten roomboter op kamer temperatuur
een eetlepel mayonaise
theelepeltje Dyon mosterd
sap van ongeveer 1/3 citroen
peper en zout naar smaak
10(!) gram Baerii kaviaar

Bereiding:
Kook de eieren hard…10 minuten, laten schrikken met koud water en pellen.
Je kunt de eieren halveren (dan heb je dus 4 halve eieren) of rechtop serveren (dan heb je er 2). Als je ze halveert, snij een plakje van de onderkant af, zodat ze niet omvallen.

Doe de dooiers en de andere ingrediënten (behalve de kaviaar natuurlijk!) in de keukenmachine en maak er een gladde mousse van. Zout en peper naar smaak toevoegen.

Gebruik een spuitzak om de eieren mooi te vullen en zet ze 20 minuten in de koelkast om de mousse te laten opstijven. Hierna het topje van de mousse met een warm en nat mes afsnijden, zodat je een mooi “landingsplatform” hebt voor de kaviaar.
Verdeel de kaviaar over de eieren. Een net schepje voor 4 halve en een riante schep voor 2 eieren.

tjoepy

Ik heb ze geserveerd in mijn Alessi Goldfish eierdopjes met wat gerookte zalm. Een bedje van sla of zeewier (wakame) salade kan natuurlijk ook.

Tip: eieren en wijn gaan lastig samen. Brut Champagne is een goede keuze.

steurpetit

De 2 kaviaar winkels in Nederland

Inderdaad…het zijn er maar twee!

Er zijn meer adressen waar je kaviaar kan kopen, maar we hebben echt maar twee gespecialiseerde winkels in Nederland. Dat klinkt povertjes, maar meer hebben we eigenlijk ook niet nodig. Precies goed zo wat mij betreft! Natuurlijk wel een beetje sneu als je ver van Den Haag of Amsterdam woont, maar dan is online bestellen een optie.

Ik heb het al eerder vermeld, ik ben een groot voorstander van winkels met een echte deur en vakmensen daarachter. Natuurlijk…bestel online als je ver weg woont, maar het is zeer de moeite waard om deze twee eens te bezoeken. Combineer het desnoods met een dagje uit. Er is meer te beleven in Den Haag…en zeker in Amsterdam!

Zelf woon ik in Den Haag en het is voor mij hink-stap-spring naar Persian Caviar in Scheveningen (Lokaal zeggen we: “op Scheveningen”). Die mazzel heb ik. Logisch dat ik daar dan ook wat vaker binnenloop, maar ik ga ook, en met evenveel plezier naar Amsterdam.

De boys!

Persian Caviar in/op Scheveningen.
Hier zwaait Hossein Akef de scepter. Immer enthousiast en zijn liefde voor het product spat er werkelijk vanaf.
Heel mooie winkel! Ruim, verzorgd en met de juiste dosis klasse. Een beetje chic, maar niet over de top. Ik vind het gaaf dat het koel vertrek en de werk ruimte zichtbaar aanwezig zijn. Uiteraard achter glas.

persiancaviarwinkel2
Zicht op de imposante koeling
persiancaviarwinkel1
Bubbels horen erbij!

Vermeldenswaardig: Het eigen merk wodka (Akef). Deze wodka wordt gemaakt door Van Kleef, maar is duidelijk anders dan de “standaard” Van Kleef wodka. De Akef wodka is van uitzonderlijke klasse. Zeer zacht en verfijnd…wel stevig aan de prijs en met de groene glitters ongeveer het lelijkste etiket dat ik ooit gezien heb! Please forgive me Hossein! Smaken verschillen (maar de wodka is voortreffelijk!).

steurpetit

House of Caviar & Fine Food in het Hilton Hotel in Amsterdam.
Hier hebben we de winkel van Ashkan Mossafaian. Uitermate bezield en iemand die zijn uiterste best doet om kaviaar onder de aandacht te brengen. Hulde hiervoor!
Bij mijn bezoek was hij niet aanwezig, maar ik werd vriendelijk en kundig geholpen door Jeroen Derks. Duidelijk ook besmet met het kaviaar virus!
Ook hier een mooie winkel (HOC&FF noemt het een flagship store) met een extra vleugje Hilton chic. Wat minder beschikbare ruimte, maar nog steeds spacious en stijlvol.
De blikvanger is de geprepareerde Beluga steur. Het is vast niet de bedoeling, maar ik kon het niet laten om haar even een aai te geven! Er zit een verhaal achter deze Beluga, maar daarover meer in de nabije toekomst.

houseofcaviar2
HOC&FF flagship store in het Amsterdam Hilton.
houseofcaviar1
Waar een liefhebbers hart sneller van gaat kloppen.

Vermeldenswaardig: Ik vind de website van HOC&FF ietwat outdated. Hieraan wordt gewerkt. Top!

steurpetit

Beide winkels zien mij vaker! Uiteraard is Persian Caviar voor mij dichter bij huis, maar ik zal ook wat vaker een “dagje Amsterdam” in de agenda zetten. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik na ruim 55 jaar nog steeds het Anne Frank huis moet bezoeken…om maar een reden te noemen.
Verder kunnen Ashkan Mossafaian en Hossein Akef mij wijzer maken en daar schrijf ik dan natuurlijk weer over.

Wat ik in beide winkels mis: Steur filet. Vers, diepvries of gerookt. Ideetje?

steurpetit

Een restauratie projectje (deel 2)

Een begin gemaakt met de restauratie.
inkwellWat ik al vermoedde, het is van oorsprong geen kaviaar server. Na het nodige speurwerk ben ik erachter gekomen dat het een inktpot is! Een vergelijkbaar exemplaar met een leeuw en eenhoorn (schilddragers van het wapen van het Verenigd Koninkrijk of Schotland) op internet gevonden. Gedateerd rond 1860.
Na het verwijderen van de oxidatie aan de binnenzijde van mijn “bolletje” trof ik duidelijke inktresten aan. Ik mis dus de getrapte messing binnenring  en het glazen of porseleinen inkt bakje, maar dat maakt natuurlijk niet uit. Het wordt tenslotte een kaviaar server.

Slopen en opknappen.
Ik ben begonnen met het geheel te demonteren en alle onderdelen schoon te maken. Nu nog dof en veel aanslag, oxidatie, resten koperpoets en inkt, dus best een klus! Mijn plan de campagne is dat de bol wordt verzilverd, de marmeren plaat laat ik polijsten. De 3 vis voetjes, het visje bovenop en de messing ring rond het marmer enkel reinigen, poetsen en vernissen.

caviar server
Voor aanvang van de restauratie

Het reinigen doe ik in een sopje met afwasmiddel met een sponsje en een oude tandenborstel. Polijsten doe ik met zout en wat azijn, eveneens met een sponsje en tandenborstel. Daarna oppoetsen met een zilver poetsdoek. Ik gebruik geen Brasso, dan krijg je weer die lelijke witte aanslag in de kiertjes.

Problemen om op te lossen.
De verbinding tussen de bol en de voetjes wordt een lastig verhaal. Verder de verbinding tussen de voetjes en marmeren plaat, ook lastig. Enkele boutjes zijn afgebroken, dus die moeten uitgeboord worden.
De inktresten hebben het messing aangetast, dus er moet uitgebreid gepolijst worden.
De binnenkant van de onderste helft van de bol ga ik waarschijnlijk emailleren met koud email (remaille). Verder wil ik tussen de bol helften een zilveren kettinkje bevestigen, zodat de bol niet volledig kan open klappen (en daarmee het scharnier te veel te belasten).

caviar server wip2
best een aardig verschil!

Weetje: Er bestaat een woord voor het aantasten van de ondergrond door inkt. Inktvraat (mooi scrabble woord!)

Wordt vervolgd!

steurpetit

BAExNAC/C/IT/2015/BE-VE5526/V0000794

Over hoe een schijnbaar onzinnige code op de onderkant van een blikje kaviaar een interessant verhaal kan zijn.

HOCbaerii2
Een blikje Baeri Classic van House of Caviar & Fine Food

HOCbaerii3Op het eerste gezicht niet iets waar je als consument iets mee kan. Het valt ook niet echt op en het lijkt ook niet eens iets zinnigs te zijn. Het labeltje heeft een doorsnede van slechts 35 mm, dus je moet goede ogen hebben om het überhaupt te kunnen lezen! En toch…er zit een goed verhaal in verwerkt.
Het is minder ingewikkeld dan het lijkt. We hebben er geen Bletchley Park code breakers voor nodig, het is geen Enigma code, het betreft de CITES code.
Hier en hier vindt je alles om de code te ontcijferen, maar geen zorgen , dat heb ik al gedaan. Wat hebben we in huis gehaald?

Baerii kaviaar is al eerder aan bod gekomen, maar deze kaviaar komt van een interessante hybride steur. Een kruising tussen een Acipenser Baerii en een Acipenser Naccarii (BAExNAC). Naccarii? hey! dat is een nieuwe! Die hadden we nog niet eerder voorbij zien komen.
Het betreft de Adriatische steur. Dit geeft de kaviaar een Italiaans tintje (IT). De kaviaar komt uit het Italiaanse Brescia, waarschijnlijk gekweekt (C) door Calvisius.
De Adriatische steur is in het wild waarschijnlijk uitgestorven. In 2015 werd nog één exemplaar in de Po gevangen, maar dat kan een ontsnapte kweeksteur zijn geweest.

De kaviaar is geïmporteerd door het Belgische bedrijf Caspian Tradition Caviar (BE-VE5526) gevestigd in Waterloo. Zij hebben de kaviaar ook her verpakt en dus ook gelabeld voor de verkoper. De verkoper, House of Caviar & Fine Food (HOC&FF), heeft een winkel in het Hilton hotel in Amsterdam…en daar heb ik het blikje gekocht.

HOC&FF wordt gerund door Ashkan Mossafaian, die eerder winkels had in de Bijenkorf in Den Haag en Rotterdam en aan het Lange Voorhout in Den Haag.
Hij  heeft zijn pijlen gericht op Iraanse kweek/semi wild Beluga kaviaar en participeert in bedrijven in de regio. Met de opheffing van de handelsbeperkingen met Iran moeten dit spannende tijden zijn voor hem.

Nog even over de Adriatische steur. Ik hoop dat er een kweek programma komt om deze steur weer in het wild uit te zetten.

steurpetit

Kaviaar blikken

Groot en klein

In de 19e eeuw werd kaviaar in houten vaatjes geëxporteerd. Om bederf te voorkomen werd de kaviaar behoorlijk gezouten en waar mogelijk ging er veel ijs tussen de vaatjes en “fingers crossed” dat het spul niet bedorven aankwam!
Bederf van kaviaar was zo’n probleem dat er zelfs gepoogd werd om steuren levend van de Kaspische Zee naar Moskou te vervoeren…verdoofd met wodka. Dat ging vaak mis.

Pas toen begin twintigste eeuw betrouwbaar gekoeld transport mogelijk werd, deed het kaviaar blik zoals we dat nu nog kennen zijn intrede.

kaviaarblikken5
Traditionele kaviaar blikken uit Rusland en Iran. Blauw is van oudsher de kleur.

Door de verbeterde koeling en sneller transport kon de kaviaar lichter worden gezouten (Russisch: Malossol).
Kaviaar wordt meestal in blikken van 1,7 of 1,8 kilo geëxporteerd. Blikken van 1 kilo en 500 gram zijn ook gangbaar. Tegenwoordig meer en meer gemaakt van polypropeen. Deze kunststof blikken (ik blijf ze voor het gemak maar blikken noemen) zijn sterker, hygiënischer en minder gevoelig voor temperatuur schommelingen.

kaviaarblikken2
Een zending kaviaar. Goed verpakt in schuimplastic dozen en gekoeld met ice packs.
kaviaarblikken
Een 1,7 kilo blik, een 500 gram blik en een 50 gram blikje.

De “werking” van het groothandels blik is door de jaren niet veranderd. De onderste helft wordt tot boven de rand gevuld met 1,7 of 1,8 kilo kaviaar. Hierna wordt het deksel erop geduwd totdat alle lucht uit het blik is verdwenen, vervolgens wordt de naad hermetisch afgesloten met een strak zittende rubberen band. Het blik wordt verzegeld met een CITES export label.

kaviaarblikken3
Links: een geul in het deksel om de lucht uit het blik te krijgen. Rechts: de rubberen afsluit band.

Na ontvangst keurt de importeur de kaviaar. Afhankelijk van de kwaliteit, de smaak, de kleur en de grootte van de eitjes krijgt de kaviaar een naam…en een prijs.
De groothandels blikken worden over het algemeen her verpakt in kleinere blikjes voor de verkoop. De grote blikken gaan soms in hun geheel naar grootverbruikers (horeca), maar nooit voordat de kaviaar is gekeurd door de importeur.

Gewone stervelingen doen het uiteraard met wat meer bescheiden maatjes!
10, 15, 30, 50, 100, 125 en 250 gram blikjes zijn het meest gangbaar.

kaviaarblikken4
Een blikje voor 50 gram.

De blikjes worden door de her verpakker (de importeur of de verkoper) gevuld en gevacumeerd, voorzien van een label en wederom verzegeld met een CITES label.

Kaviaar kan ook in glazen potjes worden geleverd. Vaak (maar niet altijd) is deze gepasteuriseerd en van mindere kwaliteit.

kaviaarblikken6
Tzar kaviaar vervanger.

De glazen potjes worden veel gebruikt voor kuit (zalm, forel, haring), imitatie kaviaar en kaviaar vervangers (moleculair bereidingsproces, al dan niet vegetarisch).

Verder bestaan er kunststof kaviaar potjes, meestal voor zeer kleine porties (Petrossian), maar deze zijn (nog) niet erg gangbaar.

En dan hebben we nog dit…

kaviaarblikken7
Een 10 kilo blikje.

Voor wie veel vrinden heeft en niet zo op de kleintjes hoeft te letten. Met de toepasselijke naam: “Terrible Ivan” door wie anders dan Armen Petrossian. Iets minder trek? een 5 kilo blik mag ook, genaamd: “Grande Catherine”.

steurpetit

 

Baerii in de gloria

baerii1

De Siberische steur (Acipenser Baerii) is een bijzonder geval. Het is een beetje “the new kid on the block” wat betreft de productie van kaviaar. Met de teloorgang van de klassieke kaviaar steursoorten dreigde het hele fenomeen kaviaar te verdwijnen. Ik durf te stellen dat er dankzij de Baerii nu nog kaviaar bestaat. Zonder de kweek van deze steur zou de Kaspische zee inmiddels tot de laatste steur zijn leeggevist om aan de vraag naar kaviaar te kunnen blijven voldoen.

baerii5
Siberische steur (Acipenser Baerii)

Nog voordat de kaviaar handel volledig dreigde te imploderen door roofbouw werd de Baerii al gekweekt, met name in Frankrijk. Het was een “side show” naast de bestaande handel, waarop in eerste instantie nog werd neergekeken door de oude garde. Armen Petrossian en dichter bij huis; Jacobus Toet haalden hun neus ervoor op. Gedwongen door de door CITES opgelegde handelsbeperkingen gingen zij schoorvoetend en met (ongepaste) tegenzin overstag.
In hun ogen was (is?) wilde kaviaar superieur aan gekweekte kaviaar. Ik kan dit niet beoordelen, maar het krampachtig vasthouden aan wilde kaviaar heeft de steur tot de rand van de afgrond gebracht. De keuze nu is kweek of geen en dat vind ik prima!

baerii6
De glorierijke opkomst van de Baerii

Wat maakt de Baerii zo’n succesnummer? Het is een zoetwatersteur en onder kweekomstandigheden relatief vroeg geslachtsrijp. De eitjes zijn doorgaans klein (rond de 2 mm), donker grijs, donker grijs-groen, donker bruin of zwart en…niet onbelangrijk…erg smaakvol. Niet zo romig of boterachtig als Beluga of Oscietra, maar wel nootachtig, licht zilt en pittig.
Een vergelijk met Sevruga is op z’n plaats. Niets mis mee! Bijkomend pluspuntje: Baerii is relatief voordelig…ook niets mis mee!

De Siberische steur wordt nu wereldwijd gekweekt en Baerii kaviaar is inmiddels de meest geproduceerde soort. Het is een beetje giswerk en misschien wishful thinking van mijn kant, maar ik denk dat de toenemende kweek…en de steeds beter wordende kwaliteit ervan…bijdraagt aan een afnemende vraag naar illegale wilde kaviaar. Ik hoop het in ieder geval. En dus geniet ik van Baerii!

baerii4
Blini, boter, bearii

Weetje: Baerii is de enige kaviaar soort waarvan de Latijnse benaming van de steur (sans Acipenser) ook de naam is van de kaviaar. Wel zo duidelijk!

steurpetit

Het lepeltje in de la

Na mijn kennismaking met kaviaar in 1990, trakteerde ik mijzelf heel sporadisch op een blikje kaviaar. We hadden het niet breed, dus het was echt een guilty pleasure en ik sloeg regelmatig een jaartje(!) over.
Eerst bij Jacobus Toet op de Doctor Lelykade in Scheveningen. Daar kocht ik ook een kaviaar servertje, een piepklein, maar mooi verzilverd schaaltje met een glazen binnen bakje. En natuurlijk een kaviaar lepeltje. Ik kocht meestal oscietra en een enkele keer beluga.

Met de komst van internet kwam ook mijn bewustwording van hoe slecht het ging met de steur. Mijn laatste aankoop was bij House of Caviar & Fine Food in de Bijenkorf in Den Haag. Dat zal in 2006 geweest zijn. Daarna had ik geen trek meer in kaviaar. De steur was aan het uitsterven (het arme dier is daar nog steeds druk mee bezig) en kaviaar van kweeksteur was nog niet gangbaar.

Het lepeltje verdween in de bestek la en de kaviaar server heb ik op een gegeven moment zelfs weggegooid (daarvan heb ik nu spijt als haren op mijn hoofd!).

lepeltje1
Het lepeltje in de la

Het lepeltje bleef bijna 10 jaar lang onaangeroerd in de la liggen, in het vakje met de kurketrekkers en wijnstoppen. Af en toe viel het me op en bekeek ik het met een meewarige glimlach, maar daar bleef het bij.
In november, op een mooie zonnige zondag, gingen we naar Scheveningen voor een wandeling. Bij ons eindigt zo’n wandeling altijd met een wijntje en een hapje. Het werd het terras van Catch by Simonis. Bij het bekijken van de kaart viel mijn oog op…
simonis
“goh, das lang geleden” en ik kon het niet laten. Het werd een bescheiden 10 gram Black Pearl. Ik genoot ervan!

Thuisgekomen, begon mijn speurtocht naar meer informatie en tot mijn genoegen ontdekte ik dat kaviaar van gekweekte steur nu de nieuwe standaard is. Het lepeltje kon uit de la!

lepeltje2
Het lepeltje heeft inmiddels de nodige vriendjes gekregen

steurpetit

Kavikaartjes

Omdat ik leveranciers en kwekerijen bezoek, leek het mij handig om kaartjes te laten maken. Het is een binnenkomer en resulteert altijd in een leuk en leerzaam gesprek.

buznizkart

Ik laat altijd een stapeltje kaartjes achter, in de hoop dat deze aan andere liefhebbers worden gegeven. Meer kaartjes nodig? Ik stuur ze op of kom ze even brengen.

steurpetit

Zelf blini’s maken

blini6

Het leek mij wel een leuke uitdaging om eens zelf blini’s te gaan maken, dus ging ik op zoek naar een goed recept op internet. Het door mij gekozen recept komt van…

chickslovefoodElise en Nina waren zo aardig om mij toestemming te geven voor het publiceren van hun recept. Klik op het banner om het oorspronkelijke recept te bekijken. Sowieso een leuke site om eens rond te kijken.  Ik heb het recept wel een beetje moeten aanpassen. Zij spreken van blini’s met een doorsnede van 10 centimeter! Dat is natuurlijk veel te groot voor kaviaar! 4 of 5 centimeter is prima voor het doel waarvoor ik ze maak. Vandaar dat ik 50 (!) blini’s heb staan bakken. Geen drama, je kunt ze prima invriezen.

Voor ongeveer 50 (!) kleine blini’s:
– 250 milliliter halfvolle melk
– 4 gram gedroogde gist
– 200 gram boekweitmeel
– 2 eieren
– 1 theelepel suiker
– 2 mespuntjes zout
– 20 gram roomboter, plus extra om in te bakken
blini1

Bereiding:
Let goed op, je hebt in eerste instantie maar een deel van de ingrediënten nodig!
– Verwarm 150 milliliter van de melk in een steelpannetje tot deze lauw is.
– Meng de gist met 100 gram bloem in een grote kom. Maak een kuiltje en schenk de opgewarmde melk erbij. Roer goed door, dek af met een schone theedoek en laat 1,5 uur rijzen.
– Splits de eieren en roer de eierdooiers door met de suiker en een mespuntje zout. Bewaar de eiwitten.
– Verwarm de rest van de melk ook weer tot deze lauw is en smelt er ondertussen de 20 gram boter in.
– Schep het melk-boter mengsel bij het gerezen beslag, voeg de rest van de bloem, de eierdooiers en het laatste mespuntje zout toe en roer goed door.
– Klop de eiwitten stijf in een schone, vetvrije kom, en spatel voorzichtig door het beslag zodat het luchtig wordt.
– Dek weer af met de theedoek en laat een half uur rijzen.
– Verhit in een koekenpan wat boter en bak de blini’s om en om bruin. Houd een doorsnede aan van ongeveer 5 centimeter. Een eetlepel beslag per blini.

Serveer lauw of warm, maar niet heet. Als je ze van tevoren hebt gemaakt eventueel opwarmen in de koekenpan of oven.

En voila!
Kaviaar (Baerii), gerookte zalm, gegrilde tonijn, crème fraîche en zelf gemaakte blini’s!

blini5

blini7

We vonden ze erg lekker! Niet te vergelijken met die smakeloze gevallen uit de supermarkt. Zelf blini’s maken is dead simple, echt heel eenvoudig. Wel rekening houden met de rijstijd. Voor herhaling vatbaar!

steurpetit