Kaviaar, waarom in hemelsnaam?

Er is iets met kaviaar. Het heeft een bepaalde magie. Iedereen heeft ervan gehoord, iedereen weet dat het prijzig is, maar weinigen hebben het ooit gegeten. Overigens, niet alle kaviaar is ook werkelijk kaviaar, maar  daarover later meer. Van ooit voedsel voor “het volk” tot een statussymbool voor tsaren, sjahs en andere royalty. We praten over viseitjes.

En dan de steur, het slachtoffer in het verhaal. Een prachtig dier, dat stamt uit de tijd van de dinosauriërs. Door overbevissing (tegenwoordig illegale stroperij), vervuiling, dammen en kwallen(!) met uitsterven bedreigd. Een triest en soms walgelijk verhaal en de reden waarom ik 10 jaar lang geen hap kaviaar heb gegeten. Veel meer hierover later.

Er is hoop, anders was ik hier niet aan begonnen.

Helaas is er nog steeds weinig goeds te melden over de steur in het wild en ik ben niet erg optimistisch. Een behoorlijk aantal steursoorten hebben een weinig florissante toekomst. Het is kantje boord voor velen, waaronder de befaamde Beluga steur. Ooit was de Beluga de grootste vis op aarde De witte haai was slechts “second best”.  Helaas, niet meer. Vissers dromen al lang niet meer van een Beluga van 8 meter. Een triest gevolg van hebzucht en wanbeleid. Vreemd genoeg was het uiteenvallen van de Sovjet Unie een extra nagel aan de doodskist van de steur.

Dieckmann_Hansen_Astrakhan_1910
Dieckmann&Hansen. Astrakhan omstreeks 1910

Maar er was dus hoop?

Door strenge import beperkingen opgelegd door CITES (The Convention on International Trade in Endangered Species of wild fauna and flora) is de aanvoer van (legale) wilde kaviaar tot een bijna volledige stilstand gekomen. Om aan de vraag te kunnen blijven voldoen sprongen de steur kwekerijen werkelijk als paddenstoelen uit de grond! In Frankrijk, Italië en Spanje bestonden al langere tijd steur kwekerijen, maar je vind ze nu wereldwijd (China, Israël). Maar nu ook dichter bij huis, in Eindhoven “ANNA Caviar” en in Turnhout in België “Royal Belgian Caviar”. Kaviaar komt ineens dichtbij!

Los van de kwekerijen, met name in Iran wordt tegenwoordig weer op meer verantwoorde wijze met de steur omgesprongen. Een klein lichtpuntje voor de steur in de Kaspische Zee, een heel klein lichtpuntje weliswaar.

Met deze verantwoorde kaviaar beschikbaar, ben ik uit mijn “kaviaar winterslaap” ontwaakt….met alle gevolgen van dien.

Boeken werden besteld en gelezen, de meewarige blik van mijn geliefde (“hij heeft weer eens iets!”) en het onvermijdelijke: de aanschaf van wat voor mij  voor lange tijd untouchable was, kaviaar! Met dank aan Hossein Akef  van Persian Caviar in Den Haag, die mij vakkundig en met gepaste charme over de drempel heeft geduwd!

steurpetit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s