Mijn kennismaking met kaviaar

Waar het voor mij begon.

1990, een rondreis door wat toen nog de Sovjet Unie was. Het roerige Rusland van Gorbatsjov.
Een lang verhaal kort…ik ging op reis met mijn moeder. Te midden van een gezelschap van lieden die iets met toerisme te maken hadden (SKÅL).
Mijn vader was lid van die club, maar hij had geen puf in de reis. Mijn moeder zag het wel zitten en na wat geharrewar kon zij samen met mij aanschuiven. Op naar de USSR!

ussr1990
Moskou 1990

Ik kan mij niet herinneren dat ik daarvoor ooit  echte kaviaar heb geproefd. Wel van die gevulde eitjes met een mousse en zo’n shot gitzwarte bremzoute hagel erop. Zeventiger jaren chic, maar niet te vreten! Daar zou snel verandering in komen…

De reis had zo z’n perikelen…ik had de fout gemaakt om (eerlijk) op mijn visum het beroep van politiefunctionaris te laten zetten. En dus werd ik als een soort van spion gezien. Uitgebreide controles, ondervragingen en bovenal argwanende blikken van lieden met veel te grote petten. Zelf vond ik dat wel lachwekkend, maar het resulteerde in het nodige oponthoud en dat irriteerde mijn reisgenoten in toenemende mate.

Hoe dan ook…de USSR. Wij werden begeleid door een Russische reisleidster annex tolk (uiteraard een KGB agente!) en een touringcar chauffeur van de OAD, Johan genaamd.

De reis ging van Moskou naar Kiev…terug naar Moskou, Novgorod en Sint Petersburg (was toen nog Leningrad) en vandaar weer terug naar het vrije westen. Deels per bus (Johan) en deels via binnenlandse vluchten. Wat en waar ben ik een beetje kwijt…blame the vodka!

Kort na aankomst in het eerste hotel werden wij al belaagd door obers met potjes kaviaar in hun broekzak. “Russian caviar! good price!”.
Onze KGB reisleidster waarschuwde ons…”niet doen! dat is troep!”.
Zij beloofde ons “iets beters te regelen” (iets regelen is erg Russisch!) en dat gebeurde…zij het wat later.

Een paar dagen later, in het hotel in Kiev werden we benaderd door een louche, op Pavarotti lijkend figuur met een groot blauw blik met kaviaar. Er werd stevig onderhandeld. Onze reisleidster, de chef kok van het hotel en een reeks andere ondefinieerbare types bemoeiden zich ermee. Er werd geproefd, gepraat en dit alles met een hoop theater.

Wij zagen het allemaal met verbazing aan, maar eigenlijk hadden we geen idee van wat er gaande was. Na een hoop poespas kwam onze reisleidster ons melden dat we voor $20,00 per persoon een uitstekende deal hadden. Het gehele onderhandelingsteam stond er serieus kijkend bij…wachtend op ons al dan niet goedkeuren.

Wij hadden zo’n: “het zal wel goed zijn, waar gaat het eigenlijk over?” gevoel. En dus kreeg het onze zegen en er werd gelapt…

Wederom een hoop bombarie. Pavarotti begon breed gebarend orders uit te delen en binnen no time stond de tafel vol met schalen. Brood, blinis, zalm, eieren, salades, een boel flessen wodka en mineraalwater. En natuurlijk…dat gigantische blauwe blik…pontificaal in het midden.
Pavarotti was nu volledig in zijn element! Veel geluid en nog meer gebaren, waarbij veelvuldig naar het blik werd gewezen. Handen werden geschud en ik kreeg het gevoel dat iedereen om ons heen goed aan het verdienen was. KGB reisleidster incluis.

Maar…de kaviaar was goddelijk lekker! Dit had ik nooit eerder geproefd, heel bijzonder!

Dit tafereel werd nog enkele malen herhaald. Een andere Russische stad met een andere Pavarotti, maar vergelijkbaar.

Ik had kennis gemaakt met kaviaar.

steurpetit

 

Een gedachte over “Mijn kennismaking met kaviaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s